AÅŸk Åžiirleri,Sevgi Åžiirleri,Åžiir Dinle

Suan ‘Ayrılık Åžiirleri’ Katogerisi

ne çocukluğumu yaşadım ne gençliğimi

ben bilirim o yıllar neler çektiğimi
misketlerim yoktu belki oynayacağım
yoktu bir amacım sarılacağım

gençliğim boş İstanbul sokaklarında geçti benim
boş bakışlarda aradığım mutluluğun resmiydi belkide
attığım her adım belaya tutsak
mutluğun resmini öfkeli bakışlarda silmiştim belkide

ben hayatı anlamaya çalışdıkça
binbir tuzaklar koydu yollarıma
uzaklaşıyordum belki ondan da
ama yiğitler bitmez boş İstanbul sokaklarında

artık göz yaşıma sığdırdımışım hayatı
her damlada atıyorum içimden
mutluluÄŸun resmiyle beraber
anlamıştım artık hayatım hayata tutsak

ne insanlar tanımıştım köhne bar köşelerinde
artık kaybolmuştum boş içki şişelerinde
eriyordum siliyordun ey hayat beni de
tüm acıları yaşıyordum bu yorgun bedenimde

hayatımı hayatın içinde değiştirme vakti geldi
akan göz yaşlarımı silme vakti
boş İstanbul sokaklarını doldurma vakti gelmişti
ben beni bulmuştum artık

kim derdi hayatlar yalnız yaşanır
herkes kendi hayatını yaşar
oysa ki uzaklarda benim hayatımı ben gibi yaşayan biri varmış meğer
adını bilmediğim yüzünü görmediğim sadece duygularda sevdiğim

bu bizim şiirimiz olsun seninle yazdık farzet
hiç görüşemesekte hayaller içinde yaşasakta beraber
bu bizim şiirimiz olsun yıllar sonrada dilimizden düşmeyen
ben seninle boş İstanbul sokaklarındaki mutluluğun resmini çizdim

Topraklar ısınır, çiçekler açar,
Ağaçlar canlanır, mevsim ilkbahar.
İnsanlar şehirden, kırlara koşar,
Ä°lkbahara, doyulur mu a canlar?

Sıcaklar bastırır, aranır ayaz,
Aylardan temmuzdur, mevsim artık yaz.
Ä°nsanlar, serinlik isterler biraz,
Yaz sıcağı, yakıcıdır a canlar.

Sarıya bürünmüş, ovalar dağlar,
Aylardan kasımdır, mevsim sonbahar.
Havalar soğumuş, kıştan haber var,
Önlemini, almak lazım a canlar.

Yeşil bitkilerden, eser kalmamış,
Her yer karla kaplı, mevsim karakış.
Günlerce sürerse, fırtına yağış,
Garibanlar, üşür artık a canlar.

Ne olur birazcık, duyarlı olsak,
Yetimi yoksulu, arayıp bulsak.
Onlara da biraz, yakacak alsak,
Çocuklar da, üşümezdi a canlar

A bülbülüm garip garip
Ötme beni ağlatırsın
Varıp yadlar arasında
Yatma beni ağlatırsın

Bübül gibi zardır işim
Akıttım çeşmimin yaşın
Hışımlanıp hilal kaşın
Çatma beni ağlatırsın

Aşık olan n’eyler malı
Ağlamaktır anın karı
Sevdiğim karşımdan bari
Gitme beni ağlatırsın

Der ki Aşık sana kuldur
Ezelden bildiÄŸin haldir
Ya azat eyle ya öldür
Satma beni ağlatırsın

Şu bakır zirvelerin ardından
Bir süvârî geliyor kan rengi.
Başlıyor şimdi melûl akşamda
Son ışıklarla bulutlar cengi!

Bir bakır tasta alev şimdi havuz,
Suya saplandı kızıl mızraklar.
Açılıp kıvrılarak göklerde
Uçuyor parçalanan bayraklar!

Gıt kalbmdekı sen gtmedn ellrmden gt, sıl gonlumdekı ısmını sılmeden adımı hafızandan sıl, unut senı ne kdr cok sewdgmı untmdn bır zmanlar benm oldgnu unt

BIRAKMA BENÄ° ELLERÄ°MÄ°

dur gitme yanımdan

biraz daha kal gözlerimde

bırakma beni sözlerinle

susturma beni tekrar

çarşaf çarşaf kanatma gözlerimi

bırakma beni resminşe

diz çöktürtme beni

af dilettirme tekrar

bırakma beni hatıralarınla

Recep Kaya

DÃœNYAMI YIKIP GÄ°TTÄ°N

(Hani sen gitmeden önce bana bişi olmaz dedinya işte oldu bana ne oldu biliyormuusn dünyam yıkıldı sensiz kaldım senssizliğe)

Sen herşeyimdin hani söylenir yha Güneş dünyanın etrafında döner diye

Sende benim etrafımda dönmüştün ve Soguk düntamı ısıtan aydınlatan
GÜneşim olmuştum Kısacası sewgilim dünyam sen olmuştun.ALışmıştım
sana
Deliler gibi sewiyodum Her aşkım dedigimde bana gülümsüyordun.
Biliyordum bi Gün çekip gidecegini am sewmiştim seni HAni sen kızardın
içme
KAvga etme diye yine içtim sewgilim yine kavga ettim.Şu ufacık
dünyamın Kraliçesi olmuştun.
Gülüşüne hasret şu kalbimde her şeyim olmuştun ama şimdi YÜregimde
batan ve karanlıkta
kaybolan bir gemisin sadece ve UNUTTUM demicem seni unutamıcam çünkü
KÄ°mse anlmicak beni
Ama yine de sewicem yürekten candan sewicem.Yerini başkaları alır diye
korkma sakın Sozun Devamini okuyun..»