ANNEYE ÖZLEM
Dün gece resmini öptümde yattım
Rüyamda sana sarılıp kaldım
Uyandım uykudan ama sen yoktun
Gel artık annem özledim seni
Sıcacık evimizde yokluğun hissediliyor
Senin yemeklerini babam hiç beceremiyor
Saçlarımı babam senin gibi öremiyor
Gel artık annem özledim seni
Senin pastalarının tadı ağzımda
Olsada yesem her anımda
Birde senin sıcak kollarında
Gel artık annem özledim seni
Elinden tutup şöyle bir çıksam
Seninle parkta oyuna dalsam
Akşam olunca koynuna yatsam
Gel artık annem özledim seni
Pembe yanakklarından öpsem
Sesizce gelip gece üstümü örtsen
Sokulup yanıma bide yatsan
Gel artık annem özledim seni
İBRAHİM YALÇIN
annemmm
Bir yaz günü doğduğumda
Kimbilir ne kadar sevinmiştin anne
Hiç düşünür müydün birgün
Büyüyecek kızım diye
Ben ağlarken çığlık çığlığa
Kimbilir ne sevinç vardı hastane odasında
Anne bak yine ağlıyorum
Ve biliyorum ki bu defa
Sen de ağlıyorsun anne
Hep küçük bir kız olarak kalsaydım
Sana isminle seslenseydim anne
Yere düştüğümde
Bir tek sen kaldırsaydın anne
Şimdi yılgınlıklarım var
Paylaşamadım anne
Ne seninle ne bir başkasıyla
Yapamadım anne
Şimdi anladım her sevgi yalanmış
Senin sevginden başka anne
Hatırlar mısın tek sendin
Hastayken başucumda ağlayan
Senden başkası yaptı mı,
Aradı mı sordu mu anne…
Yıllar geçtikçe anlayacaksın derdin
Evet sonunda anladım
Hayat sebebimmişin anne….
Şimdi kocaman kız oldum
Ama bilirim hala yüreğin yanar benim için
Ben yokken yanında, ağlar bilirim gözlerin….
Herşey boşmuş dünyada anne
Senin sevginden başka…
Bir gün düşersem bir taşa takılıpta…
Ve yanımda olmazsan….
Uzat ellerini melek olayım seninle
Hep seninle kalayım anne….
İBRAHİM YALÇIN
Anneme Sesleniş II
Bugün baharı gördüm bağında
Güller bile seninle güzelmiş anne
Mendil bağlamışlar mezar taşına
Taşlar bile seninle güzelmiş anne
Korkar idim mezar taşından
Geçmezdim geçse de yolum içinden
Çevirirdim başımı gitsin içimden
Mezarlar seninle güzelmiş anne ..!
İBRAHİM YALÇIN
Anneme Sesleniş I
Dizine baş koysam bir bulut gibi
Hıçkıra hıçkıra ağlasam anne
Saysam dertlerimi dizinde saysam
Bir volkan gibi patlasam anne
Gezinse pamuktan elin saçımda
Kucağında doyasıya ağlasam anne
Yüzümden anlasan derdi, yüzümden
Derdimle dertlenip ağlasan anne
Issız köşelerde ağlarım sensiz
Ne olur sarılsan sarılsan anne
Usandım yalnızlıktan bıktım hayattan
Şefkatin bağrında güldürsen anne
Geçemez yerine kimse geçemez
Anladım, geç oldu anladım anne
Ayakta görüp de yaşar sanılsın
Öldüğün gün seninle öldüm ya anne ..!
İBRAHİM YALÇIN
ANNEM ve BEN
Güleç yüzlü benim annem,
Güzel sözlü benim annem,
Annem annem canım annem,
Bir tanemsin benim annem.
Bana kucak açarsın sen,
Ne çok severim bir bilsen,
Annem annem canım annem,
Bir tanemsin benim annem.
Bana emek verdin annem,
Sevdirdin sevdin annem,
Annem annem canım annem,
Bir tanemsin BENİM ANNEM.
İBRAHİM YALÇIN
annem benim
her gün o güzel sesinle uyandıran,
neşeyle kahvaltıya otutturan,
bizle tatlı sesinle konuşan
benim annem melek annem
bizi 9 ay karnında taşıyan
sensin benim canım annem
süprizlerle dolu dolu olan
benim annem melek annem.
İBRAHİM YALÇIN
annem annem
Annem,annem.
Önüne güller sersem,
yinede hakkını ödeyemem.
Yemedin,yedirdin.
İçmedin,içirdin
Annem,annem.
Sen bir meleksin.
Sadece sen değil,
tüm anneler,
görevini yapan anneler.
Annem,annem.
Sen bir meleksin,
yeryüzünde bir melek.
Sadece sen değil,
tüm anneler,
görevini yapan anneler.
Annem,annem.
Nur yüzlü annem.
Cennettesin annem.
Sadece sen değil,
tüm anneler,
görevini yapan anneler.
İBRAHİM YALÇIN